Ik denk dat ik een feminist ben, mag ik nu nog mijn benen scheren?

Geloof het of niet, maar er is een tijd geweest dat het rondlopen met een indrukwekkend vachtje op benen en onder oksels werd gezien als een daad van rebellie tegen het burgerdom. (Nogmaals, we hebben het hier over hippies! )

Feministen uit die tijd brachten de boodschap loud and clear: wat ze NIET wilden zijn waren brave burgertrutjes, geen 'sois belle et tais-toi' omdat manlief dat zo wil. Om elke vergissing te voorkomen verwierpen ze alles wat hen zou kunnen verwarren met volgzame dames: mantelpakjes, lagen make-up, superhoge hakken en gladgeschoren benen.

Ook toen al was je imago superbelangrijk: wie rookte was een slet, wie een mantelpakje droeg een burgertrut en ongeschoren benen riepen 'vrijgevochten vrouw'.

Al ging het niet alleen om imago. Het protest tegen de miss-verkiezingen bijvoorbeeld was een protest tegen de vrouw als object. Vrouwen wilden vrij zijn op alle gebieden. En dat betekende ook vrij zijn van de schoonheidsnormen, opgelegd om mannen te plezieren. Vrouwen wilden beoordeeld worden op wie ze waren, niet omwille van hoe ze eruit zagen. En ze wilden zelf de norm bepalen. Het is dankzij deze feministen dat we vandaag rondlopen in een sexy maar ook comfortabel bh'tje en niet meer in een pijnlijk korset waarin je amper kon ademen . De ongeschoren benen waren bedoeld om de maatschappij te doen nadenken over de absurditeit van sommige schoonheidsnormen.

Over het 'tais-toi'-gedeelte zijn we het eens: dat is voorgoed voorbij. Vrouwen laten hun stem horen waar ze kunnen. Oef.

En over het ‘mooi zijn’? Het kan weer. Omdat we het toch ook voor onszelf doen? Omdat zo'n vachtje voor veel vrouwen toch niet je van het is. Omdat iedereen maar moet scheren/ aantrekken/ optutten wat hij of zij zelf wil, toch? Omdat het stom is om meisjes af te keuren omdat ze make-up dragen, en het al even stom is om meisjes te veroordelen omdat ze géén make-up dragen. Als feministe vandaag kan je spelen met verschillende looks. Vandaag sexy meid, morgen in een net-uit-bed-gerold-en-geen-zin-om-haren-te-kammen-of-benen-te-scheren mood, overmorgen sportieve sprinkhaan of strenge zakenvrouw,… En in al die looks: feministe.

En toch. We houden allemaal van mooi. Mooie mensen hebben het makkelijker in dit leven. Zowel bij mannen als vrouwen, al geldt dit nog steeds dubbel voor vrouwen, met alle gevolgen van dien. Wat mooi is, is afhankelijk van waar, wanneer en de cultuur waar je in leeft. Het is dus niet ZO’N gek idee om af en toe het heersende schoonheidsideaal op zijn kop te zetten. Kwestie van het allemaal een beetje haalbaar te houden.

Want het zijn ook nu rare tijden. Onze hippie-feministen vochten tegen de ideale maten van Marilyn Monroe en maakten al een statement als ze hun lipstick opborgen. Vandaag moeten we vechten tegen anorexiamodellen, schaamlipcorrecties bij doodnormale vrouwen en zooooveel make-over programma’s op tv. Tja. Straks moeten we toch – help!- terug het haar op onze benen laten staan, uit protest.

Meer over de druk van het schoonheidsideaal? En HELP hoe kunnen we ermee omgaan? Kijk op Spiegeltje, spiegeltje...

terug naar de feministentirade